Autorzy tekstu, z którym polemizuję wykorzystali do swoich badań materiały antropologiczne z moich wykopalisk w Masłomęczu, pow. hrubieszowski. Uczynili to bez mojej wiedzy, ale również bez rozpoznania znaczenia tych materiałów dla studiów nad dziejami Gotów. Ponieważ nie dysponowali dokumentacją wykopaliskową, to popełnili kardynalne błędy w identyfikacji poszczególnych grobów. Część materiału antropologicznego, który mieliby badać, budzi jeszcze inną wątpliwość – znajdował się on (i nadal znajduje) w niedostępnych dla nich zbiorach Instytutu Archeologii UMCS w Lublinie, w związku z tym postawiłem dwa pytania: w jaki sposób weszli w jego posiadanie, bądź jaki materiał badali w rzeczywistości?

Historyczna interpretacja otrzymanych przez Autorów wyników świadczy o zupełnej nieznajomości literatury naukowej na temat badań w Masłomęczu, również tych antropologicznych; i Gotów w ogóle. Zaproponowali rozstrzygnięcia chronologiczne na niespotykanym poziomie uogólnień, pomimo, iż wykonali serię badań 14C, których jednak nie potrafili wykorzystać.

W tymże tekście zarzucili mi m.in. utrudnianie dostępu do wydobytych materiałów – co jest nieprawdą. Napisali, że korzystali z repozytorium, w którym zafałszowałem dane – w rzeczywistości korzystali z depozytu materiału kostnego bez dokumentacji, który nie jest repozytorium. Przypisali mi opinie których nigdy nie wypowiedziałem – ich zdaniem podważam wyniki badań pracowni radiowęglowej, co nigdy nie miało miejsca. Przypisują mi tezy, jakich nigdy nie sformułowałem – m.in. o ścisłym powiązaniu zasięgu kultury archeologicznej z etnosem (teza Gustafa Kossinny); od czego się radykalnie odcinam. Sformułowaną przeze mnie tezę o powrocie grup gockich do Kotliny Hrubieszowskiej w późnej starożytności przypisali sobie, twierdząc, że się z nią nie zgadzam. Napisali, że kwestionuję wiedzę dziedzinową antropologów, przyrodników, językoznawców – kiedy ja krytykuję ich ustalenia „pozadziedzinowe”, dotyczące interpretacji historycznej wyników tych badań. Twierdzą, że nie widzę problemów natury biologicznej, jakie starają się rozwiązać – nie dyskutowałem z problemami natury biologicznej, ale z ich interpretacją historyczną. Napisali w końcu, że od samego początku zaproponowali mi współpracę, co nie miało miejsca. Natomiast na moją propozycję pełnej otwartości dla sprostowania poczynionych przez nich błędów – nie doczekałem się reakcji.

To tylko wybór najbardziej jaskrawych przeinaczeń, żeby nie powiedzieć – przekłamań, zawartych w krytykowanym tekście. Wieńczą go natomiast patetyczne odniesienia do etosu naukowca i etyki badań naukowych.