In English English

Informacje dla autorów – zasady opracowania tekstów do publikacji

Wskazówki dla autorów

Wiadomości Archeologiczne publikują teksty w działach Rozprawy, Miscellanea, Materiały, Odkrycia oraz Kronika. Redakcja nie przyjmuje do druku typowych sprawozdań z badań terenowych (wykopaliskowych, powierzchniowych, ratowniczych itp.) i recenzji. Wszystkie teksty nadsyłane do Redakcji są przekazywane do recenzji specjalistom właściwym dla tematu artykułu.

Do Redakcji należy nadesłać jednostronny wydruk tekstu w 1 egzemplarzu wraz z zapisem cyfro-wym (pliki tekstowe w formacie .doc, .docx lub .rtf, pliki graficzne w formacie .tif) na nośniku elektronicznym lub w postaci załączników do poczty elektronicznej. Materiały nadsyłane winny spełniać podane niżej wymagania techniczne. w wypadku istotnych odstępstw teksty nie będą przekazywane do recenzji i będą odsyłane nadawcom.

Materiały powinny zawierać dokładne dane Autora/Autorów: imię i nazwisko, afiliację, adres korespondencyjny i adres email, numer telefonu.

Redakcja zastrzega sobie prawo do dokonywania oczywistych korekt, drobnych uzupełnień i poprawek stylistycznych a także nieścisłości nazewniczych, terminologicznych itp. W wypadku większych zmian praca będzie przesyłana Autorowi/Autorom z prośbą o wyjaśnienia, wprowadzenie stosownych korekt itp.

Wydruk
  • Wydruk może mieć postać zgodną z wyglądem tekstu sugerowanym przez Autora/Autorów, tj. zawierać pogrubienia, kursywy, rozstrzelenia, wyśrodkowania, zmienne interlinie itp., przy czym decyzja odnośnie do ostatecznego sformatowania tekstu pozostaje w gestii Redakcji. Strony wydruku winny być zaopatrzone w ciągłą numerację (dotyczy to wszystkich elementów tekstu i ilustracji), odręczną bądź automatyczną.
Zapis cyfrowy
  • Zapis cyfrowy powinien obejmować w osobnych plikach: tekst podstawowy, wykaz literatury, podpisy do ilustracji, tabel, wykresów itp., streszczenie i ewentualnie tabele, oraz materiał ilustracyjny (ryciny, tablice, wykresy itp., także w osobnych plikach). Nazwy poszczególnych plików powinny zawierać nazwisko autora lub słowo kluczowe tytułu i pozwalać na jednoznaczne zidentyfikowanie zawartości pliku, np.: Kowalski tekst.doc, Kowalski tabele.doc, Kowalski rycina 01.tif itp.
  • Pliki tekstowe powinny być sformatowane jedynie w podstawowym zakresie:
    • tekst – czcionka Times New Roman wielkości 12 pkt, styl Normalny z interlinią 1,5 wiersza, wyrównanie lewo lub obustronne, akapity z wcięciem 1,25 cm, zakończone twardym końcem wiersza; ewentualne wyróżnienia tekstu wyłącznie krojem Pogrubienie lub Kursywa (w szczególności nie będą akceptowane teksty z wyróżnieniami w postaci druku rozstrzelonego przy pomocy spacji); podtytuły winny być oddzielone od tekstu zasadniczego podwójną interlinią; numerowanie kolejnych części tekstu nie jest akceptowane. Ewentualne listy, wykazy, wyliczenia itp. nie mogą być numerowane automatycznie;
    • strona – strony nienumerowane, bez jakichkolwiek nagłówków i stopek, marginesy po 2,5 cm z każdej strony;
    • przypisy – akceptowane są wyłącznie automatycznie generowane i numerowane przypisy programów dolne lub końcowe. w przypisach numer przypisu winien być oddzielony od tekstu przypisu tzw. twardą spacją;
    • odsyłacze – odsyłacze do literatury umieszczane w tekście mogą mieć wyłącznie postać tzw. przypisów harwardzkich (Harvard Referencing System), zawierających inicjał imienia i nazwisko autora (autorów), rok wydania oraz pełną referencję cytowanych stron, rycin itp. (np.: J. Kostrzewski 1923, s. 34–37, ryc. 234, 236), odsyłacze umieszczane w przypisach dolnych lub końcowych mogą mieć albo postać harwardzką, albo „klasyczną” (tj. odpowiadającą Oxford Referencing System), z podaniem pełnego tytułu cytowanej pracy (np.: J. Kostrzewski, Wielkopolska w pradziejach, Poznań 1923, s. 34–37, ryc. 234, 236), przy zachowaniu podstawowych zasad (pełen odsyłacz przy pierwszym cytowaniu, przy kolejnych albo skrót tytułu – J. Kostrzewski, Wielkopolska…, s. 313, co jest zdecydowanie zalecane, albo odwołanie do poprzedniego cytowania – J. Kostrzewski, op. cit., s. 313).
Streszczenie
  • Wszystkie streszczenia drukowane są w tłumaczeniu na język angielski. W uzasadnionych wypadkach możliwe jest tłumaczenie streszczenia na drugi język (np. litewski, białoruski, ukraiński, niemiecki itd.). Streszczenie nie może mieć objętości mniejszej niż 10% tekstu (z wyjątkiem tekstów do działu Materiały, gdzie mogą być akceptowane streszczenia o mniejszej objętości), powinno zawierać odsyłacze do odpowiednich ilustracji oraz numery ważniejszych przypisów. W tekście streszczenia należy unikać zdań nadmiernie rozbudowanych, w wypadku słownictwa wąskospecjalistycznego sugerowane jest podawanie odpowiedników w języku angielskim (i ew. drugim języku streszczenia). Redakcja akceptuje streszczenia w języku angielskim (z podaniem nazwiska tłumacza), zastrzegając sobie prawo do ich adiustacji językowej.
Inne uwagi
  • Nazwy miejscowe i dane administracyjne powinny być podawane w obecnym brzmieniu, zgodnym z zapisami urzędowymi. W wypadku stanowisk o nazwach powszechnie używanych w literaturze akceptowalne jest zapisanie ich w wersji tradycyjnej (np.: Wielbark – dzis. Malbork-Wielbark, Rządz – dzis. Grudziądz-Rządz, Wilanów – dzis. Warszawa-Wilanów). Miejscowości cytowane w tekście przy pierwszym odwołaniu powinny być opatrzone aktualnymi danymi administracyjnymi: w wypadku Polski nazwą powiatu (w urzędowym brzmieniu przymiotnikowym, np. pow. bieszczadzki [Ustrzyki Dolne], pow. gdański [Pruszcz Gdański]), w wypadku innych państw odpowiadającej jednostki terytorialnej oraz jednostki wyższego rzędu pozwalającej na łatwą lokalizację miejscowości. W odniesieniu do Polski sugerujemy korzystanie z wykazów urzędowych nazw miejscowości, publikowanych na stronie domowej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. W odniesieniu do innych państw konieczna jest weryfikacja danych administracyjnych zaczerpniętych z literatury. Prosimy o zwracanie szczególnej uwagi na prawidłowy zapis nazw miejscowych z zastosowaniem odpowiednich znaków diakrytycznych i liter alfabetów narodowych.
  • W wypadku nazw, nazwisk itp. w alfabetach niełacińskich prosimy o podawanie transliteracji (nie: transkrypcji!) zgodnej z normą ISO 9:2000 dla alfabetów cyrylickich) oraz oryginalnego zapisu w alfabecie narodowym. W artykułach napisanych w jęz. angielskim lub niemieckim akceptowana jest naukowa transkrypcja alfabetów cyrylickich stosowana w tych językach. W wypadku odsyłania do materiałów opublikowanych przed 1945 rokiem a pochodzących z d. prowincji pruskich, Śląska, Małopolski Wschodniej itp. prosimy o podawanie obecnej i dawnej (kursywą) nazwy miejscowej, np. Krosno, pow. pasłęcki, dawn. Krossen, Kr. Preussisch Holland; Nača (Нача), Garadzenskaâ vobl. (Гарадзенская вобл.), Białoruś (Беларусь), dawn. Nacza, pow. lidzki.
  • Tabele nie powinny przekraczać szerokości 17 cm (możliwe jest zorientowanie tabeli wzdłuż osi strony, wówczas – 25 cm szerokości), tabel o długości przekraczającej 1 stronę standardowego wydruku nie należy dzielić na części. W plikach elektronicznych prosimy o stosowanie wyłącznie podstawowego formatowania tabel, z jednolitą grubością i stylem linii, bez jakichkolwiek wewnętrznych formatowań kolumn, wierszy czy komórek. Sugerowane autorskie formatowanie tabeli może być zastosowane w wydruku tekstu.
  • Wszelkie cytaty winny być zapisywane kursywą, z podaniem – o ile nie jest to oczywiste – ich źródła.
Materiał ilustracyjny
  • Wszelkie materiały ilustracyjne Redakcja przyjmuje w bądź to w postaci standardowych oryginalnych rysunków czarnym tuszem na kalce technicznej, oryginalnych negatywów, diapozytywów lub odbitek fotograficznych, bądź oryginalnych wydruków ilustracji mających jedynie postać cyfrową (np. wykresy, wydruki z aparatury analitycznej, fotografie cyfrowe itp.). Ilustracje nieelektroniczne należy zeskanować w rozdzielczości 600 dpi (lub większej, jeśli to konieczne, np. w wypadku starych fotografii, słabo czytelnych materiałów archiwalnych itp.), skali szarości (wszelkie ilustracje czarnobiałe) lub w trybie RGB (wszelkie ilustracje barwne) i zapisać w formacie tif. Skany fotografii nie powinny być (czyszczenie, kalibracja barw, wyostrzanie itp.) opracowywane w żadnym programie graficznym, w wypadku skanów rysunków (w szczególności map, planów itp.) należy jedynie usunąć wszelkie zanieczyszczenia i skorygować błędy skanowania. Oznaczenia, opisy, skale itp. w plikach cyfrowych należy zachować w osobnych warstwach; w oznaczeniach należy unikać stosowania polskich znaków narodowych. Opisy legend do ilustracji mogą być umieszczane wyłącznie w podpisach do rycin, natomiast na rycinach legendy winny być oznaczane cyfrowo lub literowo. Oznaczenia poszczególnych ilustracji na rycinie (rysunków, fotografii itp.) winny być umieszczane przy prawym dolnym rogu odpowiedniej ilustracji. Oryginalne mapy, szkice, plany itp. powinny być zorientowane na północ (zasada ta nie dotyczy ilustracji archiwalnych) i opatrzone skalą liniową (w wypadku map i planów archiwalnych konieczne jest podanie stopnia ewentualnego zmniejszenia w stosunku do oryginału).
  • Redakcja zaleca stosowanie jednolitego systemu ilustracji graficznych (ryciny, tablice pełnoformatowe, wykresy itp.) jako rycin o ciągłej numeracji (wyłącznie cyframi arabskimi), oraz odrębnego systemu numeracji tabel tekstowych (w tym ew. tabel zawierających elementy grafiki ilustracyjnej); możliwe jest łączenie w rycinach rysunków i fotografii. Inne systemy numeracji ilustracji graficznych (np. odrębnie rycin niepełnoformatowych i tablic pełnoformatowych) mogą być zastosowane w uzasadnionych wypadkach po akceptacji ze strony Redakcji.
  • Maksymalne pole rycin pełnoformatowych wynosi w druku 17×23 cm (bez podpisów). W wypadku rycin odręcznych (rysunki zabytków, mapy, plany itp.), zarówno pełno jak i niepełnoformatowych ze względów technicznych wskazane jest ich zmniejszanie do wielkości docelowej, dlatego też zalecane jest przygotowywanie ich w wielkości pozwalającej na jednolite, proporcjonalne zmniejszanie.
  • Nie będą akceptowane ilustracje dostarczone wyłącznie w postaci kopii kserograficznych.
  • Podpisy do rycin powinny, poza opisem treści, zawierać nazwiska autora/autorów ilustracji, w tym ew. autorów opracowania elektronicznego, np.: Rys.: A. Potoczny (a–c), G. Nowakowska (d–g). Fot.: R. Sofuł (h, i), i/lub źródeł ilustracji, np.: Rys: A. Potoczny (a, c), wg: R. Jakimowicz 1925 (b) i E. Blume 1915 (d). Podpisów do rycin nie należy kończyć kropkami.
Bibliografia
  • Wykaz cytowanej literatury zawierać musi zestawienie wszystkich prac i źródeł cytowanych w tekście, podpisach do rycin, tabelach itd., a każda praca umieszczona w bibliografii musi być przynajmniej jeden raz przywołana w tekście, podpisach itd.
  • Zapis bibliograficzny zawierać musi tytuł cytowanej pracy w pełnej wersji zawartej na karcie tytułowej (nie: okładce!) książki lub na pierwszej stronie artykułu, co zwłaszcza odnosi się do prac zbiorowych, okazjonalnych, katalogów, materiałów pokonferencyjnych itp.
  • Tytuły wszelkich cytowanych druków (książki, artykuły, recenzje, notki, katalogi, foldery, mapy itp.), maszynopisów i rękopisów należy pisać kursywą.
  • Tytuły cytowanych druków, zwłaszcza czasopism i serii wydawniczych, należy pisać każdorazowo w pełnym brzmieniu; z wyjątkiem tytułów, których wykaz wraz ze stosowanymi przez Redakcję skrótami umieszczony jest na stronie internetowej PMA w zakładce www.pma.pl/wydawnictwa/ skroty oraz w każdym kolejnym tomie Wiadomości Archeologicznych.
  • Tytuły czasopism należy pisać czcionką o kroju normalnym w cudzysłowie (np.: „Wiadomości Archeologiczne”), tytuły wydawnictw periodycznych, w tym serii wydawniczych bez cudzysłowu (np.: Monumenta Archaeologica Barbarica).
  • Wszelka numeracja dotycząca zapisów bibliograficznych musi mieć postać oryginalną, tj. zapisy liczbowe (numery tomów, zeszytów, tablic itp.) należy podawać cyframi arabskimi lub łacińskimi, zgodnie z cytowaną numeracją; w wypadkach, gdy zapis oryginalny ma postać słowną należy podać go cyframi arabskimi.
  • W wypadku wszystkich druków innych niż czasopisma należy podać miejsce wydania druku; w wypadku wydawnictw posiadających wiele oddziałów i opatrujących swoje publikacje więcej niż trzema nazwami miejscowymi należy podać pierwszą z wymienionych, np. dla druków oficyny „Ossolineum” jako miejsce wydania należy podawać wyłącznie Wrocław.
  • W wypadku czasopism i wydawnictw seryjnych o ciągłej numeracji woluminów należy podać datę (rok) edycji druku (zazwyczaj umieszczoną na karcie tytułowej) oraz, o ile różnią się między sobą, rzeczywistą datę wydania woluminu (zazwyczaj umieszczoną na tzw. stronie redakcyjnej lub w stopce wydawniczej.
  • Prace wydane w tym samym roku należy opatrywać znacznikami „a”, „b” itd.
  • Wszelkie prace zbiorowe należy opatrzyć nazwiskami redaktorów wydawnictwa.
  • Prace w alfabetach niełacińskich należy zapisywać w transliteracji zgodnej z obowiązującymi normami (w szczególności normą ISO 92000 dla alfabetów cyrylickich) oraz w oryginalnej formie w alfabecie narodowym.

Literaturę należy zestawiać według poniższego wzoru (bez wcięć, nazwisko autora i inicjał imienia należy oddzielić przecinkiem, bibliograficzną datę publikacji i jej tytuł należy oddzielić pojedynczym tabulatorem, prace różnych autorów należy oddzielić podwójną interlinią):

Dąbrowska, T.
1973 Nowe materiały z cmentarzyska w Starej Wsi, pow. Węgrów, WA XXXVII/4 (1972), s. 484–503.

Belâvec, V. (Бeлявец, В.)
2002 Dasledavannì 2000 g. na gruntovym mogìlnìku vel'barskaj kul'tury kalâ v. Pâtrovìčy [Даследаванні 2000 г. на грунтобым могілніку вельбарскай культуры каля в. Пятровічы], [w:] M. Karczewska, M. Karczewski (red.), Badania archeologiczne w Polsce północno-wschodniej i na zachodniej Białorusi w latach 2000–2001. Materiały z konferencji, Białystok 6–7 grudnia 2001 roku, Białystok, s. 253–268.

Belâvec, V., Vârgej, V. (Бeлявец, В., Вяргей, В.)
2005 Garyzont peryâdu rymskìh uplyvaù paselìŝa Kuradava-I kalâ Pìnska, „Gìstaryčna-arhealagìčny zbornìk” 20, s. 73–83 [Гарызонт перыяду рымскіх уплываў паселіща Курадава-I каля Пінска, „Гістарычна-археалагічны зборнік”].

Cieśliński, A.
2006 Nekropola w Olsztynie. Zagadnienie północnego zasięgu kultury przeworskiej na pograniczu Mazowsza i Warmii we wczesnym okresie rzymskim, [w:] Pogranicze trzech światów. Kontakty kultur przeworskiej, wielbarskiej, i bogaczewskiej w świetle materiałów z badań i poszukiwań archeologicznych (red. W. Nowakowski, A. Szela), Światowit, Supplement Series P: Prehistory and Middle Ages XIV, Warszawa, s. 45–59.

Csallány, G.
1936 Jazygen-Gräberfelder bei Szentes, „Dolgozatok a M. Kir. Ferencz József-Tudományegyetem Archeológiai Intézetéből”

Madyda-Legutko, R.
1987a Metalowe części pasów na obszarze kultury zachodniobałtyjskiej w okresie wpływów rzymskich, WA XLVIII/1 (1983), s. 21–36.
1987b Die Gürtelschnallen der Römischen Kaiserzeit und der frühen Völkerwanderungszeit im mitteleuropäischen Barbaricum, B.A.R. Int. Series 360 (1986), Oxford.

Mączyńska, M.
1996 Wędrówki ludów. Historia niespokojnej epoki IV i V wieku, Warszawa-Kraków.

Natuniewicz-Sekuła, M., Okulicz-Kozaryn, J.
2011 Weklice. A Cemetery of the Wielbark Culture on the Eastern Margin of Vistula Delta (Excavations 1984–2004), Monumenta Archaeologica Barbarica XVII, Warszawa.

Nowakowski, W.
2013 Masuren in der Römischen Kaiserzeit. Auswertung der Archivalien aus dem Nachlass von Herbert Jankuhn, Studien zur Siedlungsgeschichte und Archäologie der Ostseegebiete 12, Neumünster.

Raddatz, K.
1996 Der »Alte See« bei Butzke, ein Opferplatz urgeschichtlicher Zeit im östlichen Pommern, JRGZM 41/1 (1994), s. 231–295.

Węgrzynowicz, T., et alii
1995 T. Węgrzynowicz, M. Andrzejowska, J. Andrzejowski, E. Radziszewska (red.), Kultura pomorska i kultura grobów kloszowych. Razem czy osobno? Materiały z konferencji w dniach 24–26 listopada 1993, Warszawa.

Zagórska-Telega, J.
2013 Obrządek pogrzebowy ludności kultury przeworskiej nadliswarciańskiego regionu osadniczego w młodszym i późnym okresie rzymskim, m-pis rozprawy doktorskiej, archiwum Instytutu Archeologii Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków.